|
اولا سلام ثانیا سال نو مبارک باشه صد سال به این سالها... یک غزل زیبا از جناب حافظ شیرازی -رحمه الله علیه - تقدیم شما: البته هر چه تفال زدم به دیوان حافظ غزل هایی ازاحوالات ....آمد فکر میکنم جناب خواجه شیراز هم خودشان مست ترنم بهاری شده وفعلا چندان عنایتی به ما ندارند. در نهایت دوباره تفالی به بیت الغزل ایشان میزنیم ببینیم چه خواهد شد: هرکه شد محرم دل در حرم یار بماند وان که اینکار ندانست در انکار بماند اگر از پرده برون شد دل من عیب مکن شکر ایزد که نه در پرده پندار بماند صوفیان واستند از گرو می همه رخت دلق ما بود که در خانه خمار بماند محتسب شیخ شد و فسق خود از یاد ببرد قصه ماست که در هر سربازار بماند هر می لعل کزان دست بلورین ستدیم آب حسرت شد و در چشم گهر بار بماند جز دل من که ازل تا به ابد عاشق رفت جاودان کس نشنیدیم که در کار بماند گشت بیمار که چون چشم تو گرد د نرگس شیوه تونشدش حاصل وبیمار بماند از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر یادگاری که در این گنبد دوار بماند داشتم دلقی و صد عیب مرا میپوشید خرقه رهن می ومطرب شد و زنار بماند برجمال تو چنان صورت چین حیران شد که حدیثش همه جا بر در دیوار بماند به تماشاگه زلفش دل حافظ روزی شد ،که باز آید و جاوید گرفتار بماند اولین دعای لحظه سال تحویل: اللهم عجل لولیک الفرج تعطیلات عید خوش بگذره آرزوی ما موفقیت شماست این غزل هم تقدیم به دوستانم آقا روح الله و مجید آقا وعباس آقا (فامیلیشون بمونه چون اهل اینجا نیستند) روز هجران وشب فرقت یار آخر شد زدم این فال وگذشت اختر وکار آخر شد آن همه ناز تنعم که خزان میفرمود عاقبت در قدم باد بهار آخر شد... ... در شمار ارچه نیاورد کسی حافظ را شکر کان محنت بی حد وشمار آخر شد عزت زیاد -ملتمس دعا فی وقت الاستجابه
|
